Terugblik 2011

We delen het verslag van de New York Marathon die in 2011 al eens is gelopen voor Stichting Energy4All. Nu 15 jaar later doen we dat nog eens met een team naam Marathon4Mito. Dit verslag is geplaatst is in het Energy4All Magazine van 15 jaar geleden.

‘New york, New york’ van Frank Sinatra schalt uit de luidsprekers op het moment dat de Energy4All
helden samen met 45.000 lopers aan hun ultieme uitdaging beginnen. Op zondag 6 november 2011 lopen ze maar liefst 42,195 kilometer door de vijf stadsdelen van The Big Apple. Iedereen loopt met een eigen motivatie en verhaal. Alle 89 lopers zetten hun energie in voor Energy4All en laten zich sponsoren. Met deze prestatie is een geweldig bedrag opgehaald van € 90.660,59.

Dit grote avontuur begon een jaar eerder bij De Gelderlander. De krant is erg betrokken bij Energy4All en zette de actie voor de Stichting op waarbij hun lezers zich konden opgeven voor ‘Dé Marathon der Marathons’ in New York.

Vanaf februari 2011 waren er verschillende clinics, onder leiding van WE-link en coaches van Aprendo, waar de lopers werden voorbereid op hun marathon.
Hier ontstonden al snel vriendschappen: als een hecht team werd er naar 6 november toegeleefd.

Na de indrukwekkende start, die de lopers kippenvel bezorgt, begint het echte werk. Ze moeten meteen over de hoge Verrazano Bridge, de eerste anderhalve kilometer gaat omhoog. Hier geniet iedereen van het prachtig uitzicht op de skyline van Manhattan. Vervolgens naar beneden het stadsdeel Brooklyn in. “Het is geweldig hoe je al lopend de verschillende delen van Brooklyn meemaakt. Zo zingen er gospelkoren, spelen er verschillende bands en klinken de boomboxen vanaf de stoep. In de Joodse wijk is het rustiger, er staan een paar orthodoxe Joden in traditioneel zwart met verbazing te kijken naar de lange stoet hardlopers”, vertelt Jochem van Gelder.

Marleen Schlüter en Sjef Nelis lopen deze marathon met een speciale reden. “Onze Joska van zes voelt zich door haar energiestofwisselingsziekte altijd alsof ze de marathon heeft gelopen. Toen de arts dat tegen ons zei, wilde ik wel eens voelen hoe dat is”, aldus Marleen. Zij zijn niet de enige ouders in het team, met een kind dat lijdt aan een energiestofwisselingsziekte. Ook Geert Vogelzang (vader van Paulien) en Gerald ‘Orangeman’ Croes (vader van Perez) zijn hierdoor extra gemotiveerd om de finish te halen.

Na vier kilometer in het stadsdeel Queens doemt de Queensboro Bridge op. Het beklimmen van deze brug wordt als het moeilijkste onderdeel betiteld. “De brug is zo’n 35 meter hoog en als je al een halve marathon hebt gelopen is dat erg zwaar. Niet alleen de weg omhoog maakt het moeilijk, er staan ook geen toeschouwers. Je hoort om je heen alleen nog voetstappen, hijgende mensen en je gedachten. Je beseft je weer even dondersgoed waar je in hemelsnaam aan bent begonnen en dat je al wel over de helft bent, maar nog een heel eind moet naar Central Park”, vertelt Geert Vogelzang.

De Gatorade drankjes die onderweg worden uitgedeeld vallen bij Mireille Vaal heel slecht. Ze moet vergeven en krijgt last van haar darmen. Maar ze gaat door! “Op de Queensboro Bridge raap ik mezelf bij elkaar, ik ga mijn marathon niet laten vergallen door wat ik fysiek allemaal voel, ik haak aan bij een zogenaamde paceloper. Deze vertelt dat er mensen zijn die meer pijn hebben dan ik in die 5 uur bij elkaar kan voelen. Ze heeft een heel sterk punt. Ik denk aan de Energy4All patiënten die ik heb ontmoet en zo lopen we mijl voor mijl verder”, aldus Mireille.

“Na de brug lopen we Manhattan in, wauw!” vertelt Gerald Croes. “We worden opgewacht door een massa toeschouwers die tien rijen dik langs beide kanten staan. Om van de stilte naar het geluid van First Avenue te gaan geeft echt een boost, een moment om intens van te genieten.

Het uitzicht op een kilometers lang lint van lopers voor je is geweldig.” De laatste twee bruggen brengen de lopers via het stadsdeel de Bronx terug naar Manhattan voor de laatste 10 kilometer naar de finish. Het is echt afzien en in Central Park worden de benen nog eens geteisterd door de heuvels. Vlak voor de finish schreeuwen de Energy4All supporters de lopers nog moed in. “Mijn benen wilden niet sneller en ik maakte daar niet alles bewust meer mee”, vertelt Geert. “Toen ik Albert Smeitink van De Gelderlander hoorde schreeuwen dat ik er bijna was vond ik nog wat kracht om de laatste meters door te komen.”

In Central Park ligt de magische finish waar al die tijd naar toe is gewerkt. Vanwege een blessure moest één deelnemer afhaken, maar de andere 88 helden hebben allemaal de finish gehaald. Volgens de coaches een buitengewoon bijzondere prestatie omdat het merendeel van de groep nooit eerder een marathon had gelopen. 

Na de finish krijgen de helden hun gouden medaille omgehangen die de dagen daarna niet meer af gaat. Ondanks de spierpijn en vermoeidheid is volop gevierd dat deze enorme afstand individueel maar ook samen is afgelegd voor Energy4All.

Foto’s door Ron Giling, WE-link en Holland Runner